Beleggingsfilosofie
"laag kopen, hoog verkopen", dat dit de juiste manier is om te beleggen daar is iedereen het over eens, maar slechts weinig beleggers handelen ernaar door de strategie in praktijk te brengen. Sterker nog, de meeste beleggers kopen juist aandelen die het in de afgelopen periode goed gedaan hebben en die daarom populair zijn. Hun overtuiging is dat stijgende aandelenkoersen lang kunnen aanhouden. Maar goedkoop zijn deze aandelen doorgaans niet meer, waardoor teleurstelling zal volgen. Het is daarom niet verwonderlijk dat de meeste beleggingsfondsen onder de benchmark presteren. HEK gaat bewust tegen de stroom in. Met een gedisciplineerde methode worden aandelen uitgeselecteerd die tot de laagst gewaardeerde van de beurzen behoren. Deze aandelen worden vervolgens gescreend op herstelpotentieel. Als herstel optreedt - vaak binnen een jaar - dan volgt de beloning in de vorm van 10-tallen procenten rendement.
Tot voor kort ging de financiële wereld ervan uit dat markten efficiënt waren: relevante informatie zou in korte tijd in de effectenkoersen verwerkt zijn. Bij deze visie past de gedachte dat het onmogelijk is om op lange termijn een hoger rendement te behalen dan de index. Aandelenselectie zou dan ook geen zin hebben.
Onderzoek heeft echter aangetoond dat aandelenselectie wel degelijk zin heeft. Beleggers die vasthouden aan een uitgekiende beleggingsstrategie, behalen op termijn duidelijk hogere rendementen. Van de verschillende beleggingsstrategieën blijkt de value-strategie het beste te scoren. In het kort komt de strategie neer op het consequent kopen van aandelen met een lagere waardering dan het marktgemiddelde, om deze vast te houden totdat de waardering normaliseert.
Hoe komt het dat de value-strategie - mits correct uitgevoerd - tot hoge rendementen leidt? Het antwoord ligt in de psychologie van angst en hebzucht. Hierdoor extrapoleren beleggers trends te lang. Als een bedrijf een aantal kwartalen goede resultaten rapporteert waardoor de koers oploopt, dan hebben beleggers de neiging om dat bedrijf lang te positief te beoordelen. Hierdoor loopt de waardering van dit inmiddels populaire aandeel verder op, verder dan objectief het geval zou moeten zijn. Vroeg of laat kunnen dergelijke bedrijven de steeds hogere verwachtingen niet waarmaken: de koers stort in en beleggers lijden verlies. Hierna treedt de angstfase in, waarbij beleggers het bedrijf de rug toekeren. Zoals beleggers eerder overdreven in optimisme, doen zij dat nu in pessimisme. De koers zakt door, waardoor forse onderwaarderingen kunnen ontstaan. En dat biedt juist bijzondere kansen voor de value-belegger.
Hoewel het algemeen bekend is dat beleggers handelen onder invloed van angst en hebzucht weten maar weinigen hier munt uit te slaan. Hoe komt dit? Het antwoord ligt opnieuw in de psychologie: de meeste beleggers laten zich meeslepen door de consensus en brengen het niet op om contrair te handelen. Bij onze value-fondsen gebeurt dat wel. Dankzij een in eigen beheer ontwikkelde methodiek, zijn wij in staat om laag gewaardeerde aandelen te selecteren, waarvan de waardering op korte termijn normaliseert. Deze beleggingsstrategie hebben wij rigoureus getest en de resultaten laten zien dat deze methodiek tot uitzonderlijke rendementen leidt.
